Sprawdzian 1.
do rozdziału „Konteksty, nawiązania, deformacje”

Imię i nazwisko ........................................................................	Klasa .......... 

Instrukcja dla ucznia
Przeczytaj tekst i wykonaj zadania od 1. do 4. Masz na to 15 minut.

Dorota Terakowska
Oglądalność, uff…
Pewna grupa ludzi zapiera się, że ten, kogo nie ma w telewizji – nie istnieje. Nie istnieją pisarze, naukowcy, poeci, malarze, aktorzy, reżyserzy – których telewizja nie pokaże. […]
„Oglądalność” – kluczowe słowo dla telewizji – pomyślałam z niepokojem. Ale czy ono musi wykluczać „słuchalność”? […]
Nie wszyscy telewidzowie tylko oglądają, niektórzy słuchają (jak jest czego, ale to inna sprawa). Nie wszyscy prezenterzy pamiętają, jak mają wyglądać, ale nie wie- dzą, o czym mówią. Do telewizji trzeba mieć trochę szczęścia i ja je miałam, choć raz na widok wielkich, precyzyjnie wytuszowanych oczu jednej z prezenterek sama zapo- mniałam, jak się nazywam, bo zafascynował mnie w tych oczach brak innej myśli niż rozpaczliwe: jak wyglądam? Może dlatego wolę prezenterki, które nie są doskonale piękne? Przyjrzyjcie się kiedyś dziennikarkom z CNN lub BBC – ani ładne, ani tak odmalowane jak nasze i wszystkie po czterdziestce! Tam życie po czterdziestce wciąż trwa, u nas się kończy. Kompleks po podstarzałej komunie…? Lecz wstępujemy     w potężny niż demograficzny i trzeba będzie zmienić zasadę, że praca, handel, rekla- my, media – wszystko to funkcjonuje wyłącznie na rzecz szczęścia trzydziestopięcio- latków udających dwudziestolatków. O dziwo, telewizja też tak funkcjonuje, mimo że młodzi telewidzowie dawno zwiali do internetu, a koleje losów Złotopolskich oglądają głównie starsze panie. Może dlatego telewizja słabo kontaktuje z życiem? Bo wszyscy są tam chronicznie młodzi, choć świat wciąż się starzeje i dojrzewa…? W każdym ra- zie nie wierzcie, gdy ktoś Wam powie, że tego, kogo nie było w telewizji, nie ma. Jest, w dodatku prawdziwszy, ma  trochę zmarszczek, piegów, a  nawet  początki łysiny. I co? I nic. Nie wierzcie też, że w telewizji toczy się prawdziwe życie. Prawdziwe życie jest tam, gdzie jesteście, i tylko wtedy, gdy Wasze spojrzenie nie pyta nerwowo: jak wyglądam?!, lecz obiecuje kilka ciekawych pytań.
A do samego oglądania lepsze jednak są obrazy w muzeum.

Dorota Terakowska, Dobry adres to człowiek, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2004, s. 47–52.

Sformułowanie: Kompleks po podstarzałej komunie to aluzja do
czasów PRL.
codzienności.
upływu czasu.
obyczajowości.

CNN i BBC, o których mowa w tekście, to skróty
periodyków.
innych nazw radia.
stacji zagranicznych mediów.
polskich serwisów informacyjnych.

Podkreśl fragment tekstu, w którym autorka felietonu nakłania czytelni- ka do zajęcia określonej postawy.

Streść felieton Doroty Terakowskiej.

.................................................................................................................... 

.................................................................................................................... 

.................................................................................................................... 

.................................................................................................................... 

.................................................................................................................... 

....................................................................................................................