Rys. 1.

Odpowiedzi: A3, B2, C3, D1, E5, F3

Wyrazy o zabarwieniu pejoratywnym to takie, które są nacechowane negatywnie.

Eufemizm – wyraz lub zwrot, który zastępuje dosadne wyrażenie innym, łagodniejszym, osłabiając tym samym jego znaczenie.

• będące przedstawieniem postaci,
• opisujące wygląd zewnętrzny,
• ukazujące cechy charakterystyczne, np. sposób poruszania się, gesty.

[...] Bazyli Deptacz był Prawnym Opiekunem Lichotka Stubbsa. Lichotek miał w domu do towarzystwa tylko Prawnego Opiekuna – a Prawny Opiekun nie był w ogóle żadnym towarzystwem; dość powiedzieć, że prawie nigdy się nie odzywał, bo nienawidził wszystkich wokół – i zresztą całkiem słusznie, bo kto tylko poznał Bazylego Deptacza, tak samo go nie mógł ścierpieć. Bazyli był bardzo wysoki i chudy i ubierał się tylko na czarno. Czarny płaszcz, czarna koszula i czarny krawat; czarne spodnie, czarne skarpetki i czarne buty. Czesał się z przedziałkiem na środku, tłuste czarne włosy przylizując do boków głowy czarną pastą do butów. Tylko jego twarz i ręce nie były czarne: twarz miał Bazyli bardzo białą, jak gdyby wyssano z niej całą krew i zastąpiono mlekiem. Świat oglądał jak ryba – wzrokiem tępym, pozbawionym wyrazu i bardzo, bardzo zimnym. Miał długie, kościste ramiona barwy wosku, a skórę tak suchą, że szeleściła, gdy zacierał ręce – co robił, kiedy był zadowolony. Bazyli Deptacz nie radował się często, toteż nieczęsto szeleścił.

• Zaznacz te fragmenty opisu, które zawierają informacje o wyglądzie Bazylego, a następnie zapisz sformułowania do nich przeciwstawne. Możesz skorzystać ze słownika antonimów i wyrazów bliskoznacznych.
• Wypisz elementy charakterystyczne dla zachowania bohatera, a następnie zaproponuj, jaki się będzie zachowywał, czym się będzie wyróżniał spośród innych, np.:

Świat oglądał jak ryba – wzrokiem tępym, pozbawionym wyrazu i bardzo, bardzo zimnym. Zmiana na: Świat oglądał jak mały szczeniak – wzrokiem wiecznie zaciekawionym i kiedy przekrzywiał głowę, czemuś się uważnie przyglądając, rzeczywiście go przypominał.

Przykładowy opis

Bazyli Deptacz był Prawnym Opiekunem Lichotka Stubbsa. Co prawda Lichotek miał w domu do towarzystwa tylko Prawnego Opiekuna, ale niezbyt mu to przeszkadzało – Prawny Opiekun był właściwie całkiem miły. Dość powiedzieć, że chętnie rozmawiał ze wszystkimi i w ten sposób bardzo szybko zawierał nowe znajomości. Nic dziwnego – kto tylko poznał Bazylego Deptacza, od razu stwierdzał, że jest niezwykle sympatyczny i jak z rękawa sypie żartami, które doprowadzają do łez nawet zasuszonych ponuraków. Bazyli był niski, trochę gruby, ubierał się najchętniej w jaskrawe kolory. Pomarańczowy płaszcz, seledynowa koszula, do tego krawat w grochy; niebieskie spodnie, fioletowe skarpetki z zielonym wzorkiem i żółte buty. Włosy miał w nieładzie, gdyż rano nigdy nie mógł znaleźć grzebienia ani szczotki i pół godziny spędzał na szukaniu czegoś, co lepiej nadaje się do czesania niż widelec. Jego twarz i ręce były lekko czerwone, trochę jakby Prawny Opiekun czerwienił się od ciągłego śmiechu. Świat oglądał jak mały szczeniak – wzrokiem wiecznie zaciekawionym i kiedy przekrzywiał głowę, czemuś się uważnie przyglądając, rzeczywiście go przypominał. Miał pulchne ramiona, jego ręce były okrąglutkie, a gdy bił w dłonie z radości, plaskały one jedna o drugą i rozdzielały się z głośnym mlaśnięciem. Bazyli Deptacz był człowiekiem nad wyraz wesołym, toteż odgłos plaskająco-mlaskający nieustannie mu towarzyszył.