Nauczyciel
Mirosława Zydorczak – Zespół Szkół w Chwaliszewie
Cel
Pokazanie, że przyspieszenie spadającego ciała nie zależy od jego masy.
Materiały
- cztery takie same klocki, które można ze sobą połączyć
- dwie kartki papieru
Czynności
1. Łączymy klocki tak, aby powstały dwa „podwójne” klocki. „Podwójne” klocki upuszczamy równocześnie ze znacznie różniących się wysokości – klocki nie spadną na ziemię jednocześnie (usłyszymy dwa uderzenia). Następnie „podwójne” klocki puszczamy równocześnie z takiej samej wysokości – klocki spadną na ziemię jednocześnie (usłyszymy jedno uderzenie). Następnie jeden z „podwójnych” klocków rozkładamy. Pojedynczy klocek i „podwójny” klocek upuszczamy jednocześnie z takiej samej wysokości – klocki spadną na ziemię jednocześnie (usłyszymy jedno uderzenie).
2. Dwie kartki papieru trzymamy tak, aby ustawione były poziomo. Upuszczamy je jednocześnie z wysokości około 2 m i obserwujemy ich spadanie – obie kartki jednocześnie spadną na ziemię. Następnie jedną kartkę zgniatamy w kulkę. Niezgniecioną kartkę (trzymaną tak, aby ustawiona była poziomo) i kartkę-kulkę upuszczamy jednocześnie z takiej samej wysokości – pierwsza na ziemię spadnie kartka zgnieciona.
Wynik
Przyspieszenie spadających ciał nie zależy od ich masy.
1. Skoro oba klocki (pojedynczy i podwójny) upuszczone z takiej samej wysokości spadły jednocześnie, to oznacza, że oba poruszały się z takim samym przyspieszeniem. Masa pojedynczego klocka jest dwa razy mniejsza od masy klocka podwójnego. Zatem masa klocków nie miała wpływu na wartość przyspieszenia, z jakim klocki się poruszały.
2. Skoro obie kartki (zgnieciona i niezgnieciona) upuszczone z takiej samej wysokości nie spadły jednocześnie, to oznacza, że poruszały się z przyspieszeniami o różnych wartościach. Ponieważ masy obu kartek były takie same, oznacza to, że wartości sił wypadkowych sił działających na kartki były różne. To zaś oznacza, że wartości sił oporów działających na kartki nie zależały od mas kartek.
ograniczony dostęp
strefa ucznia
